دانلود آهنگ نسل های جاودان فانی شدند بهنام صفوی

شعر: محمد حسین جعفریان ♭❤

(ترانه از سایت )فصل های پیش از اینم ابر داشت

بر کویرم بارشی بی صبر داشت ♭❤

پیش از اینها آسمان گلپوش بود

پیش از اینها یار در آغوش بود ♭❤

اینک اما عده‌ای آتش شدند

بعد کوچ کوه ها آرش شدند ♭❤

از بلند از حلق آویزها

قلب‌های مانده در دهلیزها ♭❤

بذرهایی ناشناس و گول و گند

از میان خاک و خون قد می‌کشند ♭❤

بعضی از آنها که خون نوشیده‌اند

ارث جنگ عشق را پوشیده‌اند ♭❤

عده‌ای حسن القضاء را دیده اند

عده‌ای را بنزها بلعیده اند ♭❤

بزدلانی کز هراس ابتر شدند

از بسیجی‌ها بسیجی تر شدند ♭❤

ای بی جان ها! دلم را بشنوید

اندکی از حاصلم را بشنوید ♭❤

توچه می‌دانی تگرگ و برگ را

غرق خون خویش،‌ رقص مرگ را ♭❤

تو چه می‌دانی که رمل و ماسه چیست

بین ابروها رد قناسه چیست ♭❤

تو چه می‌دانی سقوط «پاوه» را

«عاصمی» را «باکری» را «کاوه»‌را ♭❤

هیچ می دانی «مریوان» چیست؟‌ هان!

هیچ می‌دانی که «چمران»‌کیست؟ هان! ♭❤

هیچ می‌دانی بسیجی سر جداست؟

هیچ می‌دانی «دو عیجی»‌ در کجاست؟ ♭❤

این صدای بوستانی پرپر است

این زبان سرخ نسلی بی سر است ♭❤

تو چه می دانی، چه می دانی، چه…

چون از این دریا نبردی شبنمی ♭❤

با همان‌هایم که در دین غش زدند

ریشه اسلام را آتش زدند ♭❤

با همان‌هاکز هوس آویختند

زهر در جام خمینی ریختند ♭❤

پای خندق‌ها احد را ساختند

خون فروشی کرده خود را ساختند ♭❤

زنده‌های کمتر از مردارها

با شما هستم، غنیمت خوارها ♭❤

بذر هفتاد و دو آفت در شما

بردگان سکه! لعنت بر شما ♭❤

باز دنیا کاسه خمر شماست

باز هم شیطان اولی الامر شماست ♭❤

با همانهایم که بعد از آن ولی

شوکران کردند در کام علی ♭❤

باز آیا استخوانی در گلوست؟

باز آیا خار در چشمان اوست؟ ♭❤

ای شکوه رفته امشب بازگرد!

این سکوت مرده را درهم نورد ♭❤

از نسیم شادی یاران بگو

از «شکست حصر آبادان» بگو! ♭❤

از شکستن از گسستن از یقین

از شکوه فتح در «فتح المبین» ♭❤

از «شلمچه»، «فاو»‌ از «بستان» بگو!

از شکوه رفته! از «مهران»‌ بگو! ♭❤

از همانهایی که سر بر در زدند

روی فرش خون خود پرپر زدند ♭❤

شب شکاران سحر اندوخته[Persian Music on ListenPersian]

از پرستوهای در خود سوخته ♭❤

زان همه گلها که می بردی بگو!

از «بقایی» از «بروجردی» بگو! ♭❤

پهلوانانی که سهرابی شدند

از پلنگانی که مهتابی شدند ♭❤

ای جماعت! جنگ یک آیینه است

هفته تاریخ را آدینه است ♭❤

لحظه ای از این همیشه بگذرید

اندرین آیینه خود را بنگرید ♭❤

عشق بود و داغ بود و سوز بود

آه! گویی این همه دیروز بود ♭❤

اینک اما در نگاهی راز نیست

درگلویی عقده آواز نیست ♭❤

تیردان پرتیر و تیرانداز نیست

نسل های جاودان فانی شدند ♭❤

شعرها هم آنچه می دانی شدند

روزگاران عجیبی آمدند ♭❤

نسل های نانجیبی آمدند

ابتدا احساس هامان ترد بود ♭❤

ابتدا اندوهامان خرد بود

رفته رفته خنده ها زاری شدند ♭❤

زخم هامان کم کمک کاری شدند

خواب دیدم دیو بیعار کبود ♭❤

در مسیل آرزوها خفته بود

خواب دیدم برفها باقی شدند ♭❤

لحظه‌های مرده ام ساقی شدند

ای شهیدان! دردها برگشته اند ♭❤

روزهامان را به شب آغشته‌اند

فصل هامان گونه‌ای دیگر شدند ♭❤

چشمهامان مست و جادوگر شدند

روحهامان سخت و تن آلوده‌اند ♭❤

آسمانهامان لجن آلوده‌اند

هفته ها در هفته ها گم می‌شوند ♭❤

وهم‌ها فردای مردم می‌شوند

فانیان وادی بی سنگری! ♭❤

تیغ ها مانده در آهنگری

حاصل آن ماجراها حیرت است؟ ♭❤

میوة‌ فرهنگ جبهه عشرت است؟

حاصل آغازها پایان شده است؟ ♭❤

میوة فرهنگ جبهه نان شده است؟

شعله ها! سردیم ما، سردیم ما ♭❤

رخصتی، ‌شاید که برگردیم ما

«یسطرون»‌هم رفت و ما نون مانده‌ایم ♭❤

بعد لیلا باز مجنون مانده‌ایم

پشت آغازی که اقیانوس شد ♭❤

در سکوت خویش جیحون مانده‌ایم

فاتحان رفتند و پای برجها ♭❤

در تکاپوی شبیخون مانده‌ایم

بعد اتمام بیابان‌ها هنوز ♭❤

ما بیابانگرد و مجنون مانده‌ایم

بحر مرداب است بی امواج،‌آی ! ♭❤

عشق یک شوخی است بی حلاج، آی!

یک نفر از خویش دلگیر است باز ♭❤

یک نفر بغضش گلوگیر است باز

زخمی‌ام، اما نمک… بی فایده است ♭❤

درد دارم، نی لبک… بی فایده است

عاقبت آب از سر نوحم گذشت ♭❤

لشگر چنگیز از روحم گذشت

جان من پوسید در شبغاره‌ها ♭❤

آه آی خمپاره‌ها، خمپاره‌ها