دانلود آهنگ به زیر زلف دوتا چون گذر کنی بینی محمدرضا شجریان

غلام نرگس مست تو تاجدارانند 🎝⌛

(ترانه از سایت )غلام نرگس مست تو تاجدارانند

خراب باده لعل تو 🎝⌛

خراب باده لعل تو هوشیارانند

خراب باده لعل تو هوشیارانند 🎝⌛

(-)

تو را صبا و مرا آب دیده شد غماز 🎝⌛

تو را صبا و مرا آب دیده شد غماز

و گرنه نه 🎝⌛

و گر نه عاشق و معشوق رازدارانند

و گر نه عاشق و معشوق رازدارانند 🎝⌛

(-)

به زیر زلف دوتا چون گذر کنی بینی 🎝⌛

به زیر زلف دوتا چون گذر کنی بینی

که از یمین و یسارت چه بیقرارانند 🎝⌛

که از یمین و یسارت چه بیقرارانند

چه بیقرارانند 🎝⌛

(-)

گذار کن چو صبا بر بنفشه‌زار و ببین 🎝⌛

که از تطاول زلفت چه سوگوارانند

(-) 🎝⌛

رقیب درگذر و بیش از این مکن مخلط

رقیب، ای رقیب درگذر و بیش از این مکن مخلط 🎝⌛

رقیب درگذر و بیش از این مکن مخلط

که ساکنان در دوست خاکسارانند 🎝⌛

که ساکنان در دوست خاکسارانند

خاکسارانند 🎝⌛

(-)

نصیب ماست بهشت ای خداشناس برو 🎝⌛

نصیب ماست بهشت ای خداشناس برو

که مستحق کرامت گناهکارانند 🎝⌛

(-)

تو دستگیر شو ای خضر پی خجسته که من 🎝⌛

پیاده می‌روم و همرهان سوارانند

(-) 🎝⌛

نه من بر آن گل عارض غزل سرایم و بس

که عندلیب تو از هر طرف هزارانند 🎝⌛

هزارانند

(-) 🎝⌛

بیا به میکده و چهره ارغوانی کن

بیا به میکده و چهره ارغوانی کن 🎝⌛

مرو به صومعه

مرو به صومعه کآنجا سیاه‌کارانند 🎝⌛

مرو به صومعه کآنجا سیاه‌کارانند

(-) 🎝⌛

خلاص حافظ از آن زلف تابدار مباد

که رستگان کمند تو رستگارانند 🎝⌛

که رستگان کمند تو رستگارانند

(-) 🎝⌛

عزیزم کاسه چشمُم سرایت

میون هر دو چشمم جای پایت 🎝⌛

ازو ترسم که غافل پا نهی باز

نشینه خار مژگونُم به پایت 🎝⌛

نشینه خار مژگونُم به پایت

(-) 🎝⌛

بود درد مو و درمونُم از دوست

بود درد مو و درمونُم از دوست 🎝⌛

بود وصل مو و هجرونُم از دوست

اگه قصابُم از تن واکِره پوست 🎝⌛

جدا هرگز نگرده جونُم از دوست

(-) 🎝⌛

تو دوری از برُم دل در برُم نیست

هوای دیگری اندر سرُم نیست 🎝⌛

به جان دلبرُم کز هر دو عالم

تمنای دگر جز دلبرُم نیست 🎝⌛

(-)

غم عشقت بیابون پرورُم کرد 🎝⌛

هوای بخت بی بال و پرُم کرد

به مو گفتی صبوری کن صبوری 🎝⌛

صبوری طرفه خاکی بر سرُم کرد

به مو گفتی صبوری کن صبوری 🎝⌛

صبوری طرفه خاکی بر سرُم کرد

(-) 🎝⌛

دلُم بی وصل تو شادی مبیناد

به غیر از محنت آزادی مبیناد 🎝⌛

خراب آباد دل بی مقدم تو

الهی هرگز آبادی مبیناد 🎝⌛

(-)

مو که سر در بیابونُم شب و روز 🎝⌛

سرشک از دیده بورانُم شب و روز

نه تب دیرُم نه جاییم میکنه درد 🎝⌛

همی دونم که نالونُم شو و روز

نالونُم شو و روز 🎝⌛

شو و روز

(-) 🎝⌛

چرا آزرده حالی ای دل ای دل

مدام اندر خیالی ای دل ای دل 🎝⌛

برو کنجی نشین شکر خدا کن

برو کنجی نشین شکر خدا کن 🎝⌛

که شاید کامی یابی ای دل ای دل

(-) 🎝⌛

مگه شیر و پلنگی ای دل ای دل

به مو دایم به جنگی ای دل ای دل 🎝⌛

اگه دستُم رِسه خونت بریزُم

ببینُم تا چه رنگی ای دل ای دل 🎝⌛

(-)

به روی دلبری گر مایلستُم 🎝⌛

مکن منعُم گرفتار دلستُم

به روی دلبری گر مایلستُم 🎝⌛

مکن منعُم گرفتار دلستُم

خدا را ساربون آهسته میرون 🎝⌛

خدا را ساربون آهسته میران

که مو وامونده این قافلستُم 🎝⌛