دانلود آهنگ و نور نیز لازم محسن نامجو

تمام این شعر 🎹♡

که سه واژه‌اش را هنوز بیشتر نسروده ام(ترانه از سایت )

قبل از این نسروده ام 🎹♡

می‌خواهد بگوید که هوا برای زندگی‌ کافی‌ نیست

و نور نیز لازم 🎹♡

و این می‌رساند

که اگر رسانا باشد شعر 🎹♡

آنکه می‌‌سراید میتواند مرده باشد

و میتواند کور 🎹♡

و این می‌رساند

که آنکه می‌رساند 🎹♡

عاشق است

که کور میتواند باشد مرده 🎹♡

پس هوا را از او بگیر

خنده‌ات را نه 🎹♡

هوا را از او بگیر

گریه‌ات را نه 🎹♡

که موی گندیدهٔ به چشم نامدت هم

مزاد بر مصرف من است 🎹♡

من همان هشتاد برگه برجسته یک خطم

و تو زیبا نفس ناسلامت معنی‌ هم اکنون 🎹♡

اصلا تو خورشیدی

از این شعر تکراری تر ممکن است؟ 🎹♡

اصلا تو شراره ای

نه! 🎹♡

همان خورشیدی

که پشت ابر نمانده‌ای و نمی‌‌مانی و نخواهی ماند و نامای خواه 🎹♡

سی‌‌ها سال می‌گذرد که بتوانم تشدید بر سلامتم بگذارم

اگر تو بخواهی 🎹♡

و تو! اآی تو! ناسلمت کرده مرا و سلامت می‌کنم

هوا را از من بگیر 🎹♡

خنده‌ات را نه

هوا را فضا از من بگیر 🎹♡

غذا را و فضا و غذا را از من بگیر

که حظّ‌ها را از من بگیر 🎹♡

خنده‌ات را نه

نور را از من بگیر 🎹♡

شعله ات را نه

وفا را از من بگیر 🎹♡

گریه ات را نه

حالا لختم و پختم از دستت دیگر 🎹♡

مرده‌ام فکر کنم

اما… خنده‌ات را نه 🎹♡

بعید است زنده باشم

مرده ام 🎹♡

سعید است دستی‌ که پاره می‌کند

سعید است… امامیست 🎹♡

سعید امامیست

من قتلهای اخیر‌ زنجیرهٔ توام 🎹♡

من همجیرهٔ تو

این جیر را شیره را از من بگیر 🎹♡

باغ پر خنده‌ات را نه

کشته اند مرا لبانت و دندانانت 🎹♡

و همهٔ آن رسوها بر جنت

که خنده‌ات را نه 🎹♡

کشته‌ام و جسدم در جای پنهان است

تویی که میشناسمت ای آینه بردار 🎹♡

ای سردار عین

ای نظر میکنی‌ بر آینه 🎹♡

چون نظر کردی بر آینه جسدم بر تو پنهان است

لابه روبیده است بر کفنم 🎹♡

کشته‌ام و زیر لالهٔ گوشت انداختم

لالهٔ گوشت 🎹♡

همان هالهٔ لالهٔ گوشت که ابتدا آغاز تمام جهان بود

جهان را از من بگیر 🎹♡

امان را خزان را باد رزان را

ای باد وزند از اوج 🎹♡

پرتابم کن که بیفتد این شاعر

تمام این شعر‌ها را سروده 🎹♡

که بیفتد مرد مردهٔ زیر لاله

سی‌‌ها سال چهل‌ها سال می‌گذرد 🎹♡

که آن زیر پنهان است این شاعر

هوا را از او بگیر 🎹♡

هوای وزنده

بعد وزنده را از من که خودمم هم یک شعر تکراری میسرایم 🎹♡

من که ریشه ام

هشتاد برگه برجسته یک خط، دختر و دها خط هم که بسرایم 🎹♡

آزاد نمی‌شود عشقم

عشق یعنی‌ مغز بیست هزار تخمهٔ آفتاب گردان را میانه قوطی کبریت ریختن 🎹♡

عشق یعنی‌ از یک دگر آویختن

وقتی‌ تمام جهان در راه است و به دست و رهاست 🎹♡

رها را از من بگیر

خنده ات را نه 🎹♡

خطا را از من بگیر

گریه ات را نه 🎹♡

وفا را صفا را نگاه را نه

زود 🎹♡

نگاه را… نگاه را… نه

زود 🎹♡

آرا نه

زود 🎹♡

آرا زود

آرا زود 🎹♡

تمام این شعر قبل از آنکه بسرایمش

می‌خواست همین را بگوید 🎹♡